Yaşama dair...

Zaman zaman düşünüyorum, bu gezegen ne çektiyse faşistlerden ve dindarlardan çekti diye. Sonra komünistlerden ve kapitalistlerden diye toparlıyorum zaman zaman. Geriye ne kaldı ki, insanlıktan ne çekti diye. Öyleyse insanlık olmasaydı ne güzel olurdu yaşam. Sonra hayvanlardaki karakter erezyonu takılıyor aklıma, onu da biz yapmış olamayız ya. Madem bu kadar ele geçirmiş kötülük - şeytan yaşamı ne anlamı kaldı ki yaşamın? Sonra yaşamın bir ceza olduğu sonucuna varıyorum ve hatamı anlıyorum, anlasam da tekrar, tekrar ve tekrarlamaktan alıkoyamıyorum kendimi. Ne zaman bitecek cezamız diye meraklanıyorum ve diyorum ki bizde hatalar yaşamda cezalar bitmez...